

.jpg)



Sommige musea bezoek je voor één beroemd schilderij. Andere beginnen al voordat je een kunstwerk hebt gezien. Op een veerboot naar een eiland, in een tunnel door een Japanse berg of tijdens een wandeling door een Deens beeldenpark aan zee. Daar is niet alleen de collectie zorgvuldig samengesteld, maar de hele dag: het licht, het uitzicht, de stilte en de plek waar je na afloop nog een glas wijn of een stuk taart bestelt.

Soms zijn een paar noten genoeg. Je hoort het begin van een lied en bent terug in een studentenkamer, op een festivalveld of in de auto onderweg naar een vakantiebestemming. Nog voordat je bewust hebt nagedacht, weet je lichaam al waar de muziek bij hoort. Dat vermogen blijkt opvallend sterk. Waar sommige herinneringen met de jaren moeilijker bereikbaar worden, lijkt muziek vaak een eigen ingang te houden.
%20(1)%20(1).png)
Vlak bij Utrecht staat een kasteel dat groter, rijker en verrassender is dan je op Nederlandse bodem zou verwachten. Kasteel de Haar is geen stille herinnering aan vroeger, maar een wereld vol verhalen, gastvrijheid en flamboyante dromen. Vooral in september lijkt het alsof de baron en barones ieder moment kunnen arriveren.

Werner Kalecinski had nog nooit van TikTok gehoord en dacht dat een influencer een soort verkoudheid was. Nu trekt de 89-jarige Duitser een groot, overwegend jong publiek. Niet omdat hij probeert jong te zijn, maar juist omdat hij dat niet doet.

De titel klinkt als een vergeten horrorfilm uit de videotheek: Teenage Sex and Death at Camp Miasma. Een groep jongeren, een afgelegen zomerkamp, een gemaskerde moordenaar en ongetwijfeld veel bloed. Regisseur Jane Schoenbrun gebruikt precies die vertrouwde ingrediënten, maar maakt er iets veel vreemders en interessanters van. Onder de laag van horror, satire en zwarte humor gaat deze film over verlangen, identiteit en de vraag of je jezelf opnieuw kunt uitvinden wanneer anderen allang denken te weten wie je bent.

Deze maand wordt Josephine Verbist tachtig jaar. Op dezelfde dag opent ze haar jubileumtentoonstelling in Ars Aemula Naturae: 40 jaar kunstenaarschap in Leiden, samengebracht in één ruimte. En op diezelfde dag verschijnt ook haar boek, "Knalrood is mijn naam", waarin beeldend werk en poëzie samenkomen. Bijzonder is de tentoonstelling, georganiseerd door haar zoons voor haar tachtigste verjaardag. Maar minstens zo bijzonder is haar levensverhaal, en het huis waarin dat verhaal zich elke dag voortzet.

De titel klinkt als een vergeten horrorfilm uit de videotheek: Teenage Sex and Death at Camp Miasma. Een groep jongeren, een afgelegen zomerkamp, een gemaskerde moordenaar en ongetwijfeld veel bloed. Regisseur Jane Schoenbrun gebruikt precies die vertrouwde ingrediënten, maar maakt er iets veel vreemders en interessanters van. Onder de laag van horror, satire en zwarte humor gaat deze film over verlangen, identiteit en de vraag of je jezelf opnieuw kunt uitvinden wanneer anderen allang denken te weten wie je bent.

Deze maand wordt Josephine Verbist tachtig jaar. Op dezelfde dag opent ze haar jubileumtentoonstelling in Ars Aemula Naturae: 40 jaar kunstenaarschap in Leiden, samengebracht in één ruimte. En op diezelfde dag verschijnt ook haar boek, "Knalrood is mijn naam", waarin beeldend werk en poëzie samenkomen. Bijzonder is de tentoonstelling, georganiseerd door haar zoons voor haar tachtigste verjaardag. Maar minstens zo bijzonder is haar levensverhaal, en het huis waarin dat verhaal zich elke dag voortzet.

Een verlaten strand, het licht op een muur, een paar bomen in een bos. Christiaan Kuitwaard heeft niet veel nodig om een schilderij te maken. In Museum JAN in Amstelveen is deze zomer ruim dertig jaar van zijn werk te zien. Stilteschilder is een tentoonstelling die je bijna vanzelf dwingt je tempo te verlagen.

Sommige boeken geven antwoorden. Andere maken de vragen interessanter. Staying with the Trouble van Donna Haraway hoort duidelijk bij die tweede categorie. Het boek verscheen in 2016, maar voelt tien jaar later misschien nog wel urgenter. Klimaatverandering, verlies van biodiversiteit, kunstmatige intelligentie, oorlog en politieke onrust: er is genoeg dat het gevoel kan geven dat de wereld uit problemen bestaat waar nauwelijks nog tegenop te denken valt.