Tussen Oviedo en de westkust van Asturias liggen groene heuvels, vissersplaatsen en wandelpaden boven de Cantabrische Zee. Deze route laat genoeg open om ook werkelijk ergens te zijn.
.png)
Asturias heeft niet de onmiddellijke herkenbaarheid van Andalusië of Toscane. Dat is een deel van zijn aantrekkingskracht. In het noorden van Spanje liggen bergen dicht bij zee, schenken obers cider met een lange straal in het glas en kan een zonnige ochtend zonder veel waarschuwing in mist verdwijnen. De herfst past goed bij deze streek. Het licht wordt zachter, de kust rustiger en de keuken steviger.
Voor deze reis heb je vier dagen nodig. Een auto is voor deze route de handigste keuze. Je rijdt van Oviedo naar Cudillero en vervolgens naar Luarca. De afstanden blijven overzichtelijk. Je hoeft dus niet iedere ochtend vroeg te vertrekken om een lijst bezienswaardigheden af te werken.
Begin in Oviedo. De hoofdstad is compact genoeg om zonder plan te verkennen. Loop vanaf de kathedraal door de oude stad naar de overdekte markt El Fontán en zoek daarna een tafel in een sidrería. In Calle Gascona staan veel ciderhuizen bij elkaar, maar kijk gerust een straat verder als je liever rustiger zit.
Bewaar de middag voor Campo de San Francisco en de straten rond het Teatro Campoamor. Wie nog energie heeft, kan naar Monte Naranco. Daar staan de voorromaanse kerken Santa María del Naranco en San Miguel de Lillo. Vanaf de heuvel zie je hoe snel de stad overgaat in groen.
Oviedo is geen stad die voortdurend om je aandacht vraagt. Juist daardoor is het een prettig begin. Je kunt er dwalen, een koffie drinken en pas later besluiten wat je nog wilt zien. De officiële toeristische dienst noemt lente en herfst als bijzonder geschikte seizoenen en geeft op de pagina over Oviedo actuele informatie over wandelingen en monumenten.
Rijd na het ontbijt naar Cudillero. Het oude vissersdorp ligt als een amfitheater tegen de helling, met huizen die boven de haven lijken te zijn gestapeld. Parkeer buiten het steilste deel en ga te voet verder. De blauwe leuningen wijzen een route langs trappen en uitzichtpunten, maar verdwalen hoort hier bij de ervaring.
Ga in de middag naar Cabo Vidio bij Oviñana. De kliffen zijn ongeveer tachtig meter hoog en geven een weids uitzicht over de kust. Neem een jas mee, ook als de ochtend zacht begon. Aan deze zee verandert de wind snel.
Eet 's avonds vis in de haven of zoek een restaurant in een van de omliggende dorpen. Vraag wat die dag is aangevoerd in plaats van automatisch het bekendste gerecht te kiezen. Daarmee eet je vaak beter en eenvoudiger.
Rijd westwaarts richting Luarca en maak onderweg tijd voor het natuurreservaat Barayo. Het landschap bestaat uit strand, duinen en licht brak moerasland. Vanaf de parkeerplaats verken je het gebied te voet. Controleer vooraf het weer en keer om als paden modderig of glad worden.
Luarca heeft drie gezichten. Rond de haven liggen de oude vissersbuurten. Hogerop staan statige huizen die herinneren aan inwoners die fortuin maakten overzee. Daartussen ligt een levendige plaats waar nog gewoon wordt gewoond en gewerkt. Loop naar de begraafplaats boven zee voor het uitzicht en daal daarna af naar de haven voor een late lunch.
Probeer niet dezelfde dag nog alle kapen en stranden af te vinken. De officiële route Van Cabo Vidio naar Cabo Busto is voor twee dagen ontworpen. Dat is een nuttige aanwijzing: de kust wordt mooier zodra je ophoudt haar efficiënt te willen bekijken.
Sluit af bij Cabo Busto. Vanuit het dorp loopt een ronde van ongeveer zeven kilometer naar de vuurtoren en langs kliffen, weiden en kastanjebomen. Het is geen wandeling voor haast. Na regen kunnen stukken glad zijn en bij harde wind is afstand tot de rand vanzelfsprekend. Draag schoenen met profiel en neem water mee, ook als de route kort lijkt.
Heb je minder zin om te wandelen, blijf dan langer in Luarca en rijd alleen naar een uitzichtpunt. Een goede reis hoeft niet te bewijzen hoeveel je aankunt. Je mag ook een ochtend laten verdwijnen aan koffie, een krant en het geluid van de haven.
In Oviedo: Hotel Fruela. Een centraal driesterrenhotel aan Calle Fruela. Handig als je na aankomst vooral wilt lopen en de auto liever laat staan.
Bij Cudillero: La Casona de la Paca. Een herenhuis uit 1877 in El Pito, omgeven door een tuin met camelia's, magnolia's en oude eiken. Dit adres past bij wie stilte belangrijker vindt dan uitzicht op de haven.
Bij Luarca: Hotel Rural Cantexos. Een kleinschalig landelijk hotel tussen zee en heuvels. Een logische keuze als je de laatste dag dicht bij de westkust wilt beginnen.
Controleer openingstijden en annuleringsvoorwaarden rechtstreeks bij de accommodatie. Aan de kust zijn restaurants en kleine hotels buiten het hoogseizoen soms enkele dagen per week gesloten.
Plan per dag één hoofddoel en één mogelijkheid voor slecht weer. Neem een lichte regenjas en schoenen met grip mee. Reserveer alleen wat schaars is, zoals een bijzondere overnachting. Laat de rest los. Asturias beloont geen haast. De streek wordt juist gul wanneer je ergens blijft terwijl je eigenlijk alweer verder had kunnen rijden.
