Een van de meest bijzondere musea in Nederland is toch wel Voorlinden in Wassenaar. Het staat midden op een landgoed dat in de eerste helft van de negentiende eeuw werd aangelegd op het veertig hectare grote landgoed Voorlinden. In 1912 kocht jonkheer Hugo Loudon (1860-1941) het landgoed en liet er een landhuis bouwen voor zijn vrouw en hun drie zonen. Het ontwerp was van de Britse architect R.J. Johnston naar een kopie van het huis waar zijn Engelse echtgenote was opgegroeid. Loudon was de CEO van Royal Dutch Shell en president van het Wereld Natuur Fonds.
Hij liet ook het landschapspark aanpassen door tuinarchitect Leonard Springer. Het landgoed Voorlinden is sinds 2011 eigendom van Joop van Caldenborgh (1940), kunstverzamelaar en voormalig eigenaar van het Rotterdamse chemiebedrijf Caldic. Hij liet een privémuseum bouwen dat in 2016 werd opengesteld voor het publiek.
Wanneer je vanaf het parkeerterrein de lange oprijlaan naar het museum oploopt, zie je rechts een weide waar Belted Galloway koeien grazen, met net als de Hollandse Lakenvelder een witte band op de rug. Dit soort is zeldzaam, over de hele wereld zijn er maar zo'n tweeduizend soorten te vinden. Aan het einde van de oprijlaan staat het statige landhuis met een restaurant. Met mooi weer heb je vanaf het terras een prachtig uitzicht op het museum en het landgoed. In het weekend kun je al vanaf kwart over negen terecht in het restaurant, dit in verband met het zogenaamde Stilte-op-sokken-uur van het museum tussen tien en elf uur om in alle rust van het museum te genieten. De schoenen gaan in een locker, de telefoon en je mond staan op stil, en je gaat op je sokken door het museum. Omdat ik dat ook weleens wilde meemaken boekte ik van tevoren een speciaal Stilte-op-sokken-ticket en begon ik met een cappuccino in het restaurant.
Het museum dat dit jaar zijn tienjarig bestaan viert, oogt als een langwerpige blokkendoos met wanden van duinsteen, transparant glas en beton. Het gebouw is ontworpen door Kraaijvanger Architects, een Nederlands bureau voor architectuur, stads- en interieurontwerp. Ze zijn onder meer ook bekend van de Doelen in Rotterdam en het Provinciehuis in Den Haag. Over het gehele gebouw is een glazen dak aangebracht zodat het daglicht naar binnen schijnt. Binnen zijn twintig zalen, een auditorium, bibliotheek, een restauratieatelier en een grote museumwinkel.
De vaste museumcollectie bestaat uit een aantal bijzondere objecten. Allereerst is dat het zwembad dat speciaal voor Voorlinden is ontworpen door de Argentijnse kunstenaar Leandro Erlich. Leuk om even een kijkje te nemen, zowel in als boven het zwembad. Ook het hyperrealistische echtpaar onder de parasol van de Australische beeldhouwer Ron Mueck, dat exact tweemaal zo groot is als wij, blijft boeien. De donkerbruine sculptuur ‘Open Ended’, bestaande uit zes stalen platen en ontworpen door de Amerikaanse beeldhouwer Richard Serra, geeft mij altijd de indruk in een doolhof te zijn beland. En de allerkleinste kunstwerkjes in Voorlinden zijn de miniatuur liftjes van de Italiaanse kunstenaar Maurizio Cattelan, gebouwd op een schaal van 1:7,5.
Tot 25 mei 2026 is de expositie ‘Weaving waters, weaving gestures’ van de Franse kunstenaar Claire Tabouret (1981). Zij maakt voornamelijk prachtige kleurrijke zelfportretten, maar zij beschildert ook porseleinen vazen. Later dit jaar worden haar glas-in-loodramen onthuld in de Notre-Dame van Parijs; haar ontwerpen werden door de Franse president Emmanuel Macron en de aartsbisschop van Parijs hiervoor geselecteerd.
Helemaal in stijl is er tot en met 23 augustus 2026 in het museum de expositie “Stilte in de storm” met indrukwekkende werken van onder meer Anish Kapoor, Marina Abramović en Massimo Bartolini. Tot en met 16 augustus 2026 is de experimentele kunst te zien van Julio Le Parc (1928), met talloze zilveren vierkanten die met staaldraden aan het plafond hangen. De kunstenaar noemt het zijn stalen zeppelin.
Om 11.00 uur is het afgelopen met de stilte, je kunt je schoenen weer aandoen en een kijkje nemen in de grote museumwinkel met een uitgebreide collectie kunstboeken, mooie cadeaus en kaarten. En wanneer je weleens in een stiltecoupé in de trein hebt gezeten, begrijp je misschien een beetje wat ik deze ochtend heb ervaren.
Piet Oudolf legde de tuin rond museum Voorlinden aan, die je zowel van binnenuit als van buitenaf kunt bewonderen. Met bijna vijftig soorten vaste planten en siergrassen creëerde hij een tuin die drie seizoenen per jaar bloeit, waarbij de bloeiperiodes elkaar afwisselen. Een deel van de planten heeft Oudolf in zijn eigen kwekerij ontwikkeld, zoals de stachys Hummelo met de violet/paarse bloemen, die hij heeft vernoemd naar het dorp waar hij zijn eigen tuin heeft.
Museum Voorlinden, Buurtweg 90, Wassenaar
Meer leuke museumtips van Ellie?
