Ik hou van dieren. Vertedering alom bij ‘alles met een vachtje’ filmpjes. Ik sluit de dag bij voorkeur af met knuffelende orang-oetans, ondeugende babyolifantjes, hooghartige katten en goedzakkerige honden. Onze eigen viervoeter bepaalt in hoge mate hoe onze dag verloopt. Meneer is op leeftijd en wordt vanwege deze status op zijn wenken bediend. Hij heeft zijn sporen verdiend en heeft dientengevolge recht op meer privileges. Vinden wij dan.
Dat onze gemoedelijke roedel zich soms uitbreidt met onaangename gasten is minder plezierig. Misschien heb ik meer tijd om er op te letten of neemt het insectenrijk het langzaam over (zijn er geen politici die er al voor waarschuwden?), maar er zijn tegenwoordig aardig wat pestkoppen in de weer om het de mens zo lastig mogelijk te maken. Ik doel nu even op de dierlijke variant. We hebben inmiddels met veel gevleugelde en geleedpotige vrienden kennisgemaakt.
Top drie
Als je me vraagt een top drie te maken van de meest verafschuwde plaagbeesten staan muggen met stip op één. Ze liggen bij warmer weer ’s avonds op de loer om zich uitgebreid aan je tegoed te doen. Regelrecht in slaap vallen is tegenwoordig sowieso al een opgave. Kom je net aan bij de poorten van dromenland, klinkt dat rot-irritante gezoem bij je oor. Ik sla mezelf eerder een blauw oog dan dat ik enigszins schade aanricht bij de boosdoener. Ergo: direct in de tegenaanval, alle lichten aan, muggenmepper paraat, klamboe dicht, ventilator aan. Het gespring op de echtelijke sponde wordt me door mijn echtgenoot niet in dank afgenomen, dus een echtelijk akkefietje ligt steevast op de loer.
Als je nu denkt dat je daarmee de meest irritante gast te pakken hebt, dan heb je het mis. Wij maakten vorig jaar kennis met de mini-variant: de knut. Profiel: vermomd als fruitvlieg (zogenaamd onschadelijk), maar dan sneller, stiller en vooral agressiever. Voor je het weet heb je dertig steekwondjes per minuut, die zich razendsnel ontwikkelen tot jeukende rode plekken, formaat poffertjes. Helse Franse vakantievriendjes (al rukken ze in Nederland helaas ook steeds meer op) die je beletten van een terrasje te genieten. Een twijfelachtige tweede plaats dus. Op drie: de teek. Ik wijd over deze ‘toffe’ gast liever niet te veel uit, omdat mijn trauma’s over eerdere ervaringen met onze viervoeter dan te veel opspelen.
Nieuwe gasten
Alles went uiteindelijk, dus mij krijgen ze niet gek. Een verdwaalde wesp, ach. Bromvliegen, die zich als bommenwerpers (inclusief het bijbehorend geluid) op mijn broodje kaas storten, ik kan er mee leven. Ik heb ondertussen zoveel kennis opgedaan over het insectenrijk, inclusief de trips, rouwvliegjes en dopluis in mijn urban jungle, dat je mij gerust een insectenkundige kunt noemen. Ik ben fan van natuurlijke methoden, dus je moet niet raar opkijken als je me in de bosjes ziet duiken om een lieveheersbeestje of spin te vangen. Dat zijn immers helden in het verschalken van kruipend of vliegend gespuis dat mijn groene vrienden belaagt.
Toch werd ik deze maand voor het blok gezet. Er zijn namelijk nieuwe gasten gearriveerd. In de avonduren vloog er opeens in slow-motion tempo een grijs/bruin beestje voorbij, waarbij wij ons afvroegen of het nu een mini-nachtuiltje, een uit de kluiten gewassen mug of een bromvlieg aan het einde van zijn Latijn was. Traag, een beetje tollend, maar net zo snel weer verdwenen als dat ie gekomen was. Een soort mystery guest. Geen paniek vooralsnog, maar een week later leek het alsof zijn familie ook een kijkje wilde nemen in de nieuwe woonomgeving. Dat vroeg om een onderzoekje. Het resultaat stemtde niet vrolijk. Ooit gehoord van voorraadmotten? Ik hobbel ruim 68 jaar mee op deze aardbol, maar tot voor enkele weken geleden had ik geen idee van het bestaan van deze griezel. Meneer of mevrouw heeft geen trek in planten, dieren of mensenbloed, maar doet een moord voor restjes pasta, rijst, meel en verder alle droge warenwaar in de voorraadkast. Ze vreten zich een weg dwars door je voorraad karton en plastic zakjes en organiseren een orgie waar je bij staat, met als gevolg de nodige nakomelingen. Horror!
Elk nadeel heeft zijn voordeel: alle doosjes, pakjes en zakjes zijn inmiddels gecheckt en daar waar nodig verwijderd. De voorraad mottenfamilie lijkt officieel hoofdbewoner te worden en vormt dus een taaie tegenstander, maar natuurlijk heb ik wat middeltjes paraat (Oma weet raad) om de familie een handje te helpen zo spoedig mogelijk nieuwe woonruimte te zoeken. De keukenkast ligt vol met laurierbladeren en lavendeldoekjes, en de bestelde feromoonvalletjes (ja hoor, die bestaan) zijn in aantocht. De kastjes zien er spic en span en vooral leeg uit. De dag start met flink wat lichaamsbeweging en evenwichtsoefeningen op een keukentrapje, en de vliegenmepper maakt overuren. Voorlopig staan we weer even 1-0 voor.
Meer lezen van Patty?
Meer lezen van Patty?
