De Amsterdamse Grachtengordel is in 2010 niet voor niets benoemd tot UNESCO Werelderfgoed. Met zijn kilometerslange grachten en ongelofelijk veel bruggen (wist je dat de stad zelfs meer dan 1.200 bruggen telt?) wordt Amsterdam beschouwd als een stedenbouwkundig, waterbouwkundig en architectonisch meesterwerk. Door het aanplanten van bomen langs de grachten en de aanleg van diepe tuinen was Amsterdam meteen een heel groene stad. De Herengracht wordt beschouwd als de belangrijkste gracht van Amsterdam.
In de tweede helft van de zeventiende eeuw besloot de gemeente aan de Herengracht dubbele kavels uit te geven. De rijkste kooplieden en de meest invloedrijke regenten en burgemeesters van de stad woonden aan de zogenaamde Gouden Bocht, het deel van de Herengracht tussen de Leidsegracht en de Binnen-Amstel. Zij lieten fraaie stadspaleizen bouwen met classicistische gevels, schitterende stijlkamers, marmeren gangen en stucwerk, waarin vaak mythische taferelen verwerkt zijn.
Een mooi voorbeeld van zo'n stadspaleis is het prachtige pand van Museum Huis Willet-Holthuysen, een imposant dubbel herenhuis, gebouwd in de zeventiende eeuw voor Jacob Hop, diplomaat en pensionaris van Amsterdam. Het was in die tijd een van de deftigste panden van de stad, waar in de loop der tijd wel twintig verschillende families woonden. De laatste bewoners waren de welgestelde Abraham Willet (1828-1888), zijn schatrijke echtgenote Louisa Holthuysen (1824-1895) en drie personeelsleden. Zij waren beiden fervent kunstverzamelaars die het huis met een prachtige kunstcollectie inrichtten met antieke meubels, zilver, keramiek, beelden en schilderijen. Na de dood van Louisa in 1895 werden het huis en de inboedel aan de stad Amsterdam geschonken, onder de voorwaarde dat het huis een museum zou worden dat hun beider naam zou dragen. Zo'n honderdtwintig jaar later is het Huis Willet-Holthuysen nog steeds te bezichtigen.
Je begint je bezoek in het souterrain met de keuken en de bijkeuken, in de keukenkast staat mooi klassiek serviesgoed. Via de brede trap ga je vervolgens naar de bel-etage met een lange gang, een balzaal met een grote kroonluchter, eetzaal met een mooi gedekte tafel, en de twee salons met tapijt uit de achttiende eeuw en wandbespanning uit Frankrijk. Kijk ook even omhoog in de zijkamer waar op het plafond een schildering van de hand van kunstschilder Jacob de Wit uit 1744 is te zien. Het is echt heerlijk om in dit prachtige herenhuis rond te kijken. Hier en daar moeten je ogen wel even wennen aan de spaarzaam verlichte kamers.
Het is ook genieten in de grachtentuin; de symmetrische tuin is ontworpen in Franse klassieke stijl en werd aangelegd in 1972 door tuinarchitect Egbert Mos. Hij liet zich inspireren door de achttiende-eeuwse tuinontwerpen van de Franse architect Daniël Marot. Je vindt er enkele oude beeldhouwwerken zoals de piëdestal met zonnewijzer en achttiende-eeuwse zandstenen beelden ter weerszijden hiervan. In de buxusperken bloeien de vergeet-mij-nietjes, irissen, tulpen, judaspenning en daglelies; rozen en kamperfoelie klimmen omhoog langs trellies.
Het museum heeft een bescheiden museumwinkel met blauw/witte (tulpen)vazen en wat mooie cadeaus. Er is geen museumcafé, maar het H'ART Museum is op loopafstand (500 meter) bereikbaar en heeft gelukkig wel een grand-café, ook toegankelijk zonder entreeticket voor het museum, datzelfde geldt ook voor de museumwinkel. Met mooi weer is de prachtige binnentuin, een oase van rust, een aanrader. Ik had er zelf helaas geen tijd meer voor die dag, dus ik nam maar genoegen met een cappuccino to-go met een stuk heerlijke bananencake bij bakkerij Wolf in de Utrechtsestraat. Al met al was het weer een geslaagde dag.
Museum Huis Willet-Holthuysen, Herengracht 605, Amsterdam
H’ART Museum, Amstel 51, Amsterdam
Bakkerij Wolf, Utrechtsestraat 79a, Amsterdam
Meer museumtips lezen van Ellie die ze schreef voor Proudies?
